วันนี้ตื่นเต้น+ปวดท้อง เเดงเดือดมาตั้งเเต่เมื่อวาน เล่นเอาหน้ามืดเพราะเสียเลือด (น่ากัวเนอะ)

เเต่ถึงจะเรียน9โมงเช้า เเต่อิชั้นก็ยังคงนอนดึกเหมือนเดิม เนื่องจากติดมาจากตอนที่ยังเรียนอยู่มหาลัย

ตอนอยู่ปี4เทอมสุดท้ายต้องนอนหลังเที่ยงคืนเกือบทุกคืนเพื่อปั่นรายงานที่มีเเค่ 18หน้า

(อย่างน้อยชั้นก็จบมาได้เพราะรายงานที่เหมือนจะมีสาระเล่มนี้เเหละ )

ลองเทียบกับคนอื่น รายงานเค้าเปนปึก ที่จิงจานเค้ากำหนดที่15หน้า เเต่ก็มีพวกขยันทำไปเกือบ50หน้า

เเต่อย่างว่าชั้นก็ภูมิใจที่มีเเค่18หน้าก็เรียนจบได้ (มันจะดีเรอะ 555+)

ไม่เอาไม่พูดละยิ่งพูดจะยิ่งเหนว่าตัวเองเเก่ขนาดไหน  เข้าเรื่องดีกว่า ชะเเว้บบบบ~~~~~

ขอเเนะนำสถานที่ที่ไปเรียนกันก่อนละกัน

........

....

...

ชะวิ้งงงง(จะชะวิ้งงทำม๊ายยย)

ไปเรียนทำขนมครั้งนี้ต้องให้เครดิตที่ โรงเรียนธุรกิจอาหารไทยเเละนานาชาติ

โรงเรียนนี้เปนของอ.ยิ่งศักด์ คิดว่าคงเปนที่รู้จักกันทั่วไป

ลงเรียนไปทั้งหมด5คอร์ส ศิริรวมราคาเเล้วก็5,500 บาท เวลาเรียนก็เกือบๆเดือนนะ

วันนี้เข้าชั้นเรียนวันเเรกรู้สึก ตื่นเต้น เพราะเกิดมาไม่เคยไปเรียนทำอะไรเเบบนี้

เคยเเต่ไปเรียนพิเศษ เเต่นี่มันไม่เหมือนกัน

ไม่เคยรู้ว่าเรียนทำอาหารนี่เค้าสอนกันยังไงหว่า???

ไปถึงเค้าให้เราดูซีดีที่ส่งมาจาก กทม. เปนซีดีอธิบายสูตรขนมที่จะทำในวันนี้

วันนี้ได้ทำประมาณ 3-4 อย่าง เป็นคุ้กกี้เเช่เเข็งทั้งหมด

ทีเเรกก็งงว่า "เเล้วมันจะเปนคุ้กกี้ยังไงเอาไปเเช่เเข็งเนี่ย ไม่ใช่ไอติมนะเฟร้ยยย !!!"

งงกับตัวเองซักพักก็ได้รับคำตอบที่ทำให้เข้าใจในทันทีว่า .....

"เเกนี่คิดมั๊ยเนี่ยใครจะกินคุ๊กกี้เเบบเเช่เเข็งล่ะฟระ เค้าต้องเอาส่วนผสมทั้งหมดที่เราปั้นๆม้วนๆจนเปนเเท่ง

เอาไปใส่ตู้เย็น เเช่ช่องเเข็ง พอจะกินก็เอาที่เปนเเท่งๆในช่องเเข็งมาใส่ตู้เย็นธรรมดาเเล้วค่อยเอาออกมาหั่น

หั่นเสร็จ เอาไปอบ การทำเเบบนี้เปนวิธีที่ทำให้เรามีคุ้กกี้กินตลอดชาติ 555+"

นี่ก็เปน concept ของคุ้กกี้เเช่เเข็งที่เรียนวันนี้

ดังนั้นวันนี้ข้าพเจ้าจึงไม่มีคุ้กกี้หิ้วกลับบ้าน เเต่วันอื่นไม่เเน่ (กรั่กๆๆๆ)

ที่จะลดความอ้วนไม่ได้มันก็เปนเพราะเหตุฉะนี้เเล~~~~

วันนี้อากาศร้อนเเอร์ในห้องเรียนก็เสีย เลยปั้นเเป้งยาก

บรรยากาศในห้องเรียนก็โล่งๆ มีโต๊ะยาวอยู่กลางห้อง 2 ตัว โต๊ะนึงใช้สอน อีกโต๊ะใช้วางเครื่องตีเเป้ง

อุปกรณ์มีให้ครบ ได้ทำกันทุกคน ผ้ากันเปื้อนฟรี (เเต่ขอลายอื่นได้ป่าวอ่ะ)

เคยเล่นเกม cooking mama ที่ต้องเกลี่ยเเป้งให้เเบน เเล้วทำเปนสี่เหลี่ยม

ตอนเเรกคิดว่าเรื่องจิ๊บจ๊อยเเค่นี้มันจะยากอะไรกัน เเต่ขอโทดครับมันยากมากคร้าบบบ~~~

ดูของคนอื่น ....สวย ตรง เเผ่นไม่บางจนเกินไป

ดูของเรา .... สวย(น้อย) เบี้ยว เเผ่นสลิม (จิงๆจะบอกว่ามันเสียก็ได้เเต่เค้าก็หยิบของเราไปใช้เเล้ว เย่ๆ)

เเล้วการเกลี่ยนเเยม มันคงไม่ยากใช่มั๊ยเเค่ปาดไปปาดมา ทำกันเกือบทุกเช้ากับขนมปังที่เเสนอร่อย

เเต่ขอโทดครับผมคิดว่ายากครับ ที่จะปาดจนเรียบ ต้องปาดซ้ายขวาเเล้วกดน้ำหนักจะทำให้เเยมสเปรดทั่วเเผ่น

พระอาจารย์บอกว่าที่กระผมทำมันไม่ใช่ปาด เเต่มันเปน "เขี่ย!!!!" ขอโทดคร้าบบบ

เเต่สุดท้ายก็ออกมาเกือบจะดีเเต่ก็ดีนะ

สรุปคือชั้นม้วนเเป้ง(เกือบจะ)เป็น ปาดเเยม(เกือบจะ)เก่ง ตอกไข่ ยังต้องฝึก(อยากลองเเยกไข่เเดงดูบ้างจัง)

ตอนนี้ผลงานทั้งหมดอยู่ที่ตู้เเช่เเข็งของโรงเรียน อาทิดหน้าถึงจะได้อบ+กิน

อยากมีเครื่องตีเเป้งไว้ที่บ้าน จะได้ทำเเจกทุ๊กกกกกคนเลยยยย ~~~~

ไปเรียนวันเเรกสนุกมากเลย ได้ทำอะไรที่ไม่เคยทำมาก่อน

การเรียนในครั้งนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้ถ้าไม่มีค่าเรียนจากท่านพ่อเเละท่านเเม่ (ขอบพระทัยเพคะ)

พรุ่งนี้เตียมตัวไปเรียนคอร์สขนมอบต่อทั้งอาทิด busy มากมาย

***สนุกสนานๆๆๆ***

ปล. รักเธอองค์ชายหมีน้อย

ปล2. รักเทโกชิ

ปล3.รักมัตซึดะ (ผู้ชายยิ้มสดใสเเห่งปี อุกิ๊ววว~~~~)

ปล4.รักเคตะ

edit @ 19 Apr 2009 22:20:58 by ~shinigami neko =w=~

Comment

Comment:

Tweet

จิงปะsurprised smile

#5 By m (203.114.106.42) on 2009-06-18 15:12

หิวววว open-mounthed smile

#4 By Vichyasviel von Einzbern on 2009-04-20 16:19

กรี๊ดด กินด้วยๆ อิอิ >_<

อยากเรียนทำขนมมั่งจัง

แต่ขนาดไม่ได้เรียน ก็อ้วนไม่ไหวจะเคลียร์แระ T_T

#3 By li • FaAS • il on 2009-04-20 15:30

-*- สรุปว่า เรียนจบ จะทำให้กินได้มั้ยเนี่ย

หวังว่าคงกินได้นะ

แล้วเอามาสอนด้วย แล้วเด๋วทำให้เธอกินมั่ง ^^

#2 By Spirits on 2009-04-20 01:47

เพิ่งรู้นะว่าต้องแช่คุ๊กกี้ก่อนเอาไปอบ
ทีแรกนึกว่าปั้นๆแล้วหยอดแล้วอบเลย<<<สิ้นคิดดี (แบบพอประมาณเกินไปหน่อยว่ามั้ย?)

#1 By เซี่ยหมิง on 2009-04-19 22:39

Tags