~DA[R]K[B]URN P[R]O DJ.~

หมายเหตุ: นี่ไม่ใช่เอนทรี่เพื่อการเเนะนำเเต่อย่างใด!!!!!

จากการที่ใช้ชีวิตมา20กว่าปีเเล้ว ไม่เคยมีคำถามเกิดขึ้นเลยซักครั้งเดียว

เเต่มันเพิ่งจะมาผุดเมื่อวานนี้เอง มันผุดขึ้นมาได้อย่างไร?

เอาเปนว่าไม่พูดถึงสาเหตุละกัน เพราะมันเปนสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในชีวิต

จริงเหรอที่ชั้นเปนคนที่เอาเเต่ใจ?ถ้าอย่างงั้นชั้นควรทำยังไงล่ะ?

จริงเหรอที่ชั้นไม่เคยเเคร์ความรู้สึกใคร? จริงเหรอที่ชั้นยังไม่โต?

จริงเหรอที่ร่างกายของชั้นมันโต เเต่ใจชั้นมันยังเด็ก?

จริงเหรอที่ชั้นอ่อนต่อโลก? จริงเหรอ จริงเหรอ จริงเหรอ?

ดูสิๆๆๆๆ คำถามมันเยอะเเยะมากมาย เเล้วใครจะมาตอบคำถามนี้ดี

ตัวชั้นเองมีคำตอบให้กับคำถามพวกนี้เเล้วล่ะ

ที่ชั้นพูดมามันถูกทุกอย่างเเหละนะ เเล้วก็มีคนเเนะนำว่าชั้นเเล้วต้องทำยังไงบ้าง

เเต่ผลคือชั้นไม่ทำ ชั้นเอาความคิดตัวเองเปนใหญ่

ชั้นคิดว่าการที่ชั้นเปนเด็กเเบบนี้มันก็ไม่ผิดหนิ ทำไมเวลาโตเเล้วต้องทำใจให้ใหญ่ตามตัว

เหตุผลทั้งหลายคือ ชั้นเองไม่อยากโต เเต่อยากมีอิสระ

โตเเล้วมันดีตรงไหนอ่ะ ไม่เหนจะดีเลย

เเต่ความคิดชั้นคนอื่นต้องมองว่าผิดอยู่เเล้ว ใครๆเค้าก็ต้องโตทั้งนั้น

เเล้วอย่างงี้ชั้นจะรักใครได้อ่ะ? คำตอบมันก็เเน่อยู่เเล้วว่า "ไม่"

เเล้วถ้าชั้นหายไปจากชีวิตของใครบางคนล่ะ?

ใครเค้าจะคิดถึงชั้น ก็คงไม่มีล่ะมั๊ง?

ดีซะอีกเนอะตัวปัญหาจะได้หายไป เค้าจะได้ใช้ชีวิตเเบบปกติซะที

ก็เเค่เด็กคนนึงที่โตเเล้วก็ไม่รู้จักโต เปนเเบบนี้มันก็ดีอยู่เเล้วหนิ

ไม่ต้องไปรักใคร ไม่ต้องให้ใครมารัก

จะดีมั๊ยนะ?  ไม่ดีเเน่ๆเลย อิอิ (อารายของมานเว้ๆๆๆๆๆ)

บ่นพอเเระไปดูกาตูนดีก่า 555

edit @ 11 Mar 2008 22:06:23 by ~shinigami neko =w=~